จากวันที่รอ พ.ศ ที่ใจคิดถึง จากมุมมุมหนึ่งของเมืองใหญ่ไกลบ้านเรา จากคนๆ นี้ที่มีเพื่อนคือความเหงา เฝ้าส่งข่าวคราวจากใจฝากไปถึงเธอ กี่งานเงินน้อยที่คอยก้มหน้าฝ่าฟัน หลายปีพ้นผ่านก็ยังทุกข์ยาก

รู้ว่ารักทำให้เจ็บ แต่ก็ยินดี   ในความรัก . . . มีอะไรหลายอย่าง เข้ามาในชีวิตของเรา มีทั้งบทเพลงอ้างว้าง กับหัวใจอันอ่อนไหว มีความเหว่ว้า มาทักทาย บางทีก็มีความหมายของความร้าวราน แต่ความรัก . . .

เข้าใจดีที่เธอต้องไป พร้อมใครที่มีทุกสิ่ง เป็นความจริงในชีวิตเธอ อย่ากังวลกับคนไม่สำคัญ ฉันยอมเสมอ ขอบใจเธอที่เคยร่วมทุกข์มานาน * เมื่อพบเขาแล้วก็ควรตัดใจ ไม่เป็นไรแค่พูดคำลา ขอบใจจริงๆที่รักกันมา รีบ

ฉันได้พูดคุยกับเขาแล้ว ได้เจอกับเขาคนนั้นของเธอ ก็บอกตรงๆ โกธรไม่ลงที่เธอได้เลือกเขา (*) เห็นแล้วเขาดีขนาดไหน แตกต่างจากฉัน..ที่ชีวิตวุ่นวาย ไม่โกธรเธอแล้ว เหมาะกับเธอก็เขานั้นคู่ควร ทั้งหมดใจก็ยังรัก